Products Basket (0) Checkout
Violin Concertos 1 & 2
Niccolò Paganini
The Netherlands Symphony Orchestra / Rudolf Koelman / Jan Willem de Vriend

Violin Concertos 1 & 2

1 SACD | | Challenge Classics | 0608917234329 | CC 72343 | 02 October 2009

€ 12.95 Add to cart

The programme offered in this CD forms a bridge between the two most popular violin concertos of Paganini and the operas of Rossini. The double bill of Paganini-Rossini opens our ears to Paganini’s operatic style of composing and - one might suggest - improvising techniques as well. The individual movements remind us of virtuosic or lyrical opera arias each with the solo violin replacing the human voice. Melody, melodic invention and virtuosity are the main elements. The orchestra contributes inventive introductions, intermezzos and codas, but when the soloist appears it is restricted to sustaining, underlining and punctuating his or her part. Sometimes it adds some color to the scoring as for example with the famous obbligato bell-ringing in the rondo finale of the second Concerto. A wide range of extensively employed embellishments similar to those used by Rossini in his arias, are employed to show off the virtuoso’s virtuosity often forcing notes as high as possible to regions, where there is virtually no space to place the playing fingers between bow and bridge. Paganini also uses ornamentation, as does Rossini, to enhance the expressive quality of music in a direct bodily way, which is difficult explain verbally. The physical act of tone production is the effect itself. The sequencing reiteration of musical figures ad infinitum correlates with the need to express oneself. So with Paganini as with Rossini there is no empty virtuoso tinkling. Rossini’s melodramma giocoso “Matilde di Shabran” (1821) was composed in such a hurry that the composer had no time to create a new overture but had to reuse one he had written two years ago for “Eduardo e Cristina”. Yet he inserted new wind parts introducing new thematic material in order to foreshadow the Finale I of “Matilde”, thus creating a tight nexus between the overture and the actual piece. There are many connections to Paganini’s style, for instance the tutti-beats at the beginning of both, overture and concertos, in order to attain the attention of a prattling auditorium, the melodic formation as well as the instrumentation namely in the piatti and cassa grande-parts of the first concerto, which obviously have been added later by Paganini.

Das hier eingespielte Programm stellt eine Brücke zwischen den beiden beliebtesten Konzerten Paganinis und den Opern Rossinis her. Die Kadenzen dieser Aufnahme stammen von Carl Flesch (1. Konzert) und Rudolf Koelman (2. Konzert). Jan Willem de Vriend ist u.a. seit 2006 Chefdirigent und Künstlerischer Leiter des Netherlands Symphony Orchestra. Der niederländische Geiger Rudolf Koelman war von 1978 bis 1981 einer der letzten Schüler von Jascha Heifetz in Los Angeles. Bis 1999 war er erster Konzertmeister des 'Royal Concertgebouw Orchester' Amsterdam. Seitdem konzertiert er weltweit als Solist und Kammermusiker und lehrt an der Zürcher Hochschule der Künste.

Een brug van Rossini
Paganini’s twee populairste vioolconcerten worden op dit album verbonden door een ouverture van Rossini. Door deze brug worden onze oren geopend voor de compositiestijl van Paganini: opera-achtig met vele improvisatie-elementen.
De vioolconcerten worden gespeeld door Rudolf Koelman, een Amsterdamse violist. Van 1996 tot 1999 was hij concertmeester bij het Koninklijk Concertgebouworkest in Amsterdam. Hij doceert solo- en concertviool aan de Zürcher Hochschule der Künste in Zwitserland en leidt daar ook zijn kamerorkest ZHdK Strings. 

Het Nederlands Symfonieorkest, ook  bekend als het Orkest van het Oosten, werd in de jaren ’30 van de 20e eeuw opgericht onder leiding van Klaas de Rook. Het werd in 1947 grotendeels geprofessionaliseerd tot het Twents Philharmonisch Orkest, en in 1954 werd het een volledig professioneel orkest en kreeg het de naam Overijssels Philharmonisch Orkest. Na een gedwongen fusie met het Opera Forum in 1983 is het orkest in 1994 weer gereduceerd en ging het zelfstandig door als het Orkest van het Oosten. Sinds het seizoen van 2006-2007 tot 2018 was de chef-dirigent van het orkest Jan Willem de Vriend, die ook deze opname heeft gedirigeerd.