Products Basket (0) Checkout
Duos for violin & violoncello
Zoltán Kodály, Maurice Ravel, Erwin Schulhoff
Liza & Dmitry Ferschtman

Duos for violin & violoncello

1 SACD hybrid | O-Card | Challenge Classics | 0608917254228 | CC 72542 | 20 January 2012

€ 20.95 Add to cart

Ravel Sonata for violin and cello
After the death of Claude Debussy in 1918, Maurice Ravel was generally regarded as France leading composer. But in 1920 he flatly refused to accept the Légion;Honneur medal. Perhaps he agreed with Baudelaire that a man of merit did not need to be decorated? Or was he thinking about the fact that he had been passed over for the French government award, the Prix de Rome, five times? His public refusal was referred to as the ;Ravel;. To make matters worse, thanks to his newly acquired status, Ravel became estranged from some colleagues, in particular Satie and the younger generation. Ravel took his estrangement literally and moved to Montfort-l’Amaury, fifty kilometres west of Paris, where he took up residence, which was to be his last home. There he led a secluded life with his cats and polished his refined oeuvre until his death in 1937.

The name of Zoltán Kodály will always be irrevocably bound up with that of fellow countryman and friend Béla Bartók, with whom he collected and investigated the sources of original Hungarian folk music. After studying German and Hungarian, he even devoted a thesis to the Hungarian folksong in 1906. Despite political troubles and despite being thwarted by the Hungarian regime with its Nazi sympathies, as a member of the opposition Kodály metamorphosed into the fundament of Hungarian cultural life. And in contrast to Bartók, he even managed to get works performed abroad, works such as Psalmus Hungaricus and parts of Hary Janó. Kodály had made it his object to create a tradition of true Hungarian artistic music on the basis of Hungarian folklore and tradition, as can be heard in his own works. He remained in Hungary even when his good friend Bartók was given political asylum in the United States. He received many honours and after the war he was an internationally famed composer and instructor. Kodály died in Budapest in 1967. Schulhoff Duo for violin and cell; Music should bring primarily physical pleasure, even ecstasy, to the listener. It is not philosophy: its roots lie in ecstatic situations and its expression lies in rhythm.’ Czech composer Erwin Schulhoff wrote these words in 1919. With this statement, the twenty-five year old composer seemed to side against the Second Viennese School, against the philosophical ideas of Theodor Adorno, even though he had been strongly influenced by Schoumlnberg. And yet these words are perhaps understandable, coming as they do from a person who, at the age of ten, was being encouraged by Anton shortly before his death. On Dvoaacutes advice, Schulhoff first went to study at the Prague conservatory. Later he went to Vienna, and to Leipzig to study with Max Reger, where he won prizes for piano playing and composition. He even studied briefly with Debussy in Paris. Inside him there bubbled a mixture of Richard Strauss, Scriabin, Debussy, Schoumlnberg, Janek, and later even jazz. Although four years of military service during the First World War seemed to thwart Schulhoff’s artistic ambitions, he still continued to compose, even though he had to fight to protect his hands from the severe frost on the Russian front. After the war Schulhoff stayed in Germany. There he associated himself with the Dadaistic movement, was influenced by jazz and forged his style from Schoumlnberg expressionism and Stravinskyneo-classicism. After returning to Prague, Schulhoff was inspired by Czech folk music and the music of, whose opera he became acquainted with as repetiteur for a performance in Cologne in 1918.

Spannungsreiche Duos für Violine und Violoncello
Vater und Tochter spielen endlich zusammen und halten dies auf einer wunderbaren CD fest mit Stücken von Schulhoff, Kodály und Ravel, die eigens für Violine und Violoncello komponiert wurden. Eine spannende, klug zusammen gestellte Werk-Auswahl in einer sehr leidenschaftlichen Interpretation der jungen aufstrebenden Geigerin Liza Ferschtman und ihrem erfahrenden Vater Dimitry.

Vader en dochter spelen samen: duo's voor viool en cello
Na de dood van Claude Debussy in 1918 werd Maurice Ravel gezien als de grootste componist in Frankrijk. In 1920, echter, weigerde hij de Légion d'honneur in ontvangst te nemen. Zijn publieke weigering leidde tot een vervreemding met de jonge generatie componisten waarop Ravel zich terugtrok in Montfort-l’Amaury waar hij afgezonderd leefde tot zijn dood in 1937. In deze jaren componeerde hij ook zijn bijzondere sonate voor viool en cello en droeg het werk op aan de overleden Debussy. Het stuk wordt gekenmerkt door een dissonant palet aan kleuren waarbij de twee instrumenten vrij bewegen, elk in een eigen toonsoort. Opvallend is dat bij de première van de sonate het stuk Duo voor viool en cello genoemd werd, naar het gelijknamige werk van Zoltán Kodály. Kodály schreef zijn duo aan het begin van de Eerste Wereldoorlog in 1914, maar had zijn première pas tien jaar later, waarschijnlijk dankzij de oorlog. In het stuk zijn veel melodieën te horen die afkomstig zijn van de Hongaarse volksmuziek en net zoals Ravel’s sonate speelt Kodály met dissonante tonen en een rijk palet aan verschillende timbres en technieken. 
Een ander stuk voor viool en cello is afkomstig van Erwin Schulhoff, een Tsjechische componist die in dezelfde tijd als Ravel en Kodály leefde. Hij werd beïnvloed door allerlei stromingen, waaronder jazz, het expressionisme van Schönberg en het neoclassicisme van Stravinsky. Ook bij Schullhoff is volksmuziek terug te horen in zijn werk. 

Vader en dochter Ferschtman spelen op dit album samen deze drie stukken, die speciaal voor viool (Liza Ferschtman) en cello (Dmitry Ferschtman) geschreven zijn. Liza Ferschtman is een bekende Nederlandse musicus die steeds meer internationale bekendheid begint te verwerven. Zij heeft in alle grote concertzalen in Nederland gespeeld en gaat geregeld op een internationale tournee. De uitvoeringen van de twee zijn uitdagend, emotioneel en kwetsbaar maar tegelijkertijd erg krachtig en van zeer hoge kwaliteit.