Netherlands Radio Philharmonic Orchestra | Juliane Banse | Tasmin Little

The tell-tale heart

Price: € 19.95 13.97
Format: CD
Label: Challenge Classics
UPC: 0608917290820
Catnr: CC 72908
Release date: 04 February 2022
old €19.95 new € 13.97
Buy
1 CD
✓ in stock
19.95 13.97
old €19.95 new € 13.97
Buy
 
Label
Challenge Classics
UPC
0608917290820
Catalogue number
CC 72908
Release date
04 February 2022

"this is music in which a sound world is created with precision, and in which mood (sometimes shattered by sudden orchestral eruptions) dominates any musical argument. a voice [that] is frequently effective in creating emotional states. I would like to hear more of Jeths’s music, and I probably will make an effort to do so."

Fanfare, 01-9-2022
Album
Artist(s)
Composer(s)
Press
EN
NL
DE

About the album

Mors Aeterna for orchestra, which was premiered in November 2015 during the NTR Saturday Matinee series, narrates a quest for stillness, a piece of pervasive calm, of gentle sounds which were intended to create the impression of having come from the hereafter: the Nirvana of silence where the soul can retreat.

In the Second Violin Concerto, Diptych Portrait (2009) The orchestra is more of a sounding board than a partner in any dialogue. So what is this all about, these convulsive tensions, overblown crescendi? It is the soloist’s split relationship with himself. This is a double portrait of one individual, torn apart internally. The violin represents an abstract character that, despite being tormented and audibly injured, strives to come to terms with itself and even appears to succeed in doing so when we hear the serene sigh of enlightenment at the close of the piece.

In The Tell-Tale Heart (2017) the building blocks of Jeths’ thematic narration are all there; death once again, once again an internal monologue. But now transformed by Jeths into an opera, intended to supplement Bartok’s one-act work Duke Bluebeard’s Castle – another horror story – a link actually referred to in the score. Here, the narrator of Poe’s tale becomes a woman, as Jeths needs the part to be sung by a soprano: a piece for musical theatre performed by a single, fairly obsessed character. Death may well be our fate, but you cannot have death on your conscience. Only when you have left your ghosts behind can your conscience find peace.
Op deze opname van Challenge Classics met drie grootse werken van componist Willem Jeths speelt het Radio Philharmonisch Orkest, samen met eersteklas solisten en dirigenten, een puur orkestwerk, gevolgd door een vioolconcert en een theaterstuk voor sopraan en orkest. Het orkest, violist Tasmin Little, sopraan Juliane Banse en de dirigenten James Gaffigan, Reinbert de Leeuw en Jaap van Zweden, staan garant voor prachtige uitvoeringen van laagdrempelige muziek, die een soort 21ste-eeuws vervolg op de laatromantische stijl is
.
The Tell-Tale Heart is een live opname uit de NTR ZaterdagMatinee-serie. De drie composities van Willem Jeths (1959), Nederlands eerste Componist des Vaderlands, zijn gerelateerd aan de dood. Voor hem is de dood een belangrijk onderwerp. Het is niet alleen de onbegrijpelijke echo van de laatste adem of slechts een melancholische overgave aan de tand des tijds. Het is ook iets heel concreets: de dood zet alles onder druk; het lot dat niemand onberoerd laat, het onherroepelijke afscheid van de jeugd; de verwelkende natuur van herfst en winter, een toekomst die zowel verkort als vernauwt. De dood onthult alle grote dromen als niet meer dan utopische dwaasheid.

Mors Aeterna voor orkest, dat in november 2015 in première ging tijdens de NTR ZaterdagMatinee-serie, vertelt het verhaal van een zoektocht naar verstilling. Een werk doordrongen van rust, van zachte klanken, die de indruk moesten wekken uit het hiernamaals te komen: het Nirvana van de stilte, waar de ziel zich kan terugtrekken.

In Jeths’ Tweede Vioolconcert Diptych Portrait (2009), schildert violiste Tasmin Little een dubbelportret: de twee kanten van dezelfde persoon, een twee-eenheid. De ene kant van het personage is meer gelouterd dan de andere kant. Het orkest is eerder een klankbord dan een gesprekspartner en heeft de rol om gemoedstoestanden van de solistische alter ego’s te intensiveren, kleuren en becommentariëren. Dat doet Jeths onder andere met een groot arsenaal aan slagwerk (zes spelers) en een set aangestreken glazen, als antwoord op de ijle flageoletten van de viool.

In The Tell-Tale Heart (2017) is het thema opnieuw de dood, maar nu in de vorm van een opera, bedoeld als aanvulling op Bartóks eenakter Blauwbaards Burcht. Nog zo’n horrorverhaal, waarnaar in de partituur ook daadwerkelijk wordt verwezen. Hier is de verteller van het gelijknamige korte verhaal van Edgar Allan Poe, een vrouw, omdat Jeths wil dat de rol door een sopraan wordt gezongen; een stuk voor muziektheater uitgevoerd door een tamelijk geobsedeerd personage. De dood is misschien wel ons lot, maar je kunt de dood niet op je geweten hebben. Pas als je je geesten achter je hebt gelaten, kan je geweten rust vinden.
Mors Aeterna für Orchester, das im November 2015 im Rahmen der NTR-Samstagsmatinee-Reihe uraufgeführt wurde, erzählt von einer Suche nach Stille, einem Werk von durchdringender Ruhe, von sanften Klängen, die den Eindruck erwecken sollen, aus dem Jenseits zu kommen: dem Nirwana der Stille, in das sich die Seele zurückziehen kann.
Im zweiten Violinkonzert, Diptychon Portrait (2009), ist das Orchester eher ein Resonanzboden als ein Dialogpartner. Worum geht es also, um diese konvulsivischen Spannungen, die überbordenden Crescendi? Es geht um die gespaltene Beziehung des Solisten zu sich selbst. Es handelt sich um ein Doppelporträt eines innerlich zerrissenen Individuums. Die Geige stellt eine abstrakte Figur dar, die trotz ihrer Qualen und hörbaren Verletzungen danach strebt, mit sich selbst ins Reine zu kommen, und der dies sogar zu gelingen scheint, wenn wir am Ende des Stückes den heiteren Seufzer der Erleuchtung hören.
In The Tell-Tale Heart (2017) sind die Bausteine von Jeths' thematischer Erzählung alle vorhanden; wieder der Tod, wieder ein innerer Monolog. Doch nun verwandelt Jeths das Stück in eine Oper, die Bartoks Einakter Herzog Blaubarts Burg - eine weitere Horrorgeschichte - ergänzen soll, eine Verbindung, auf die in der Partitur tatsächlich Bezug genommen wird. Hier wird der Erzähler von Poes Geschichte zu einer Frau, da Jeths die Rolle von einer Sopranistin singen lassen will: ein Stück für das Musiktheater, das von einer einzigen, ziemlich besessenen Figur aufgeführt wird. Der Tod mag zwar unser Schicksal sein, aber den Tod kann man nicht auf dem Gewissen haben. Erst wenn man seine Geister hinter sich gelassen hat, kann das Gewissen Ruhe finden.

Artist(s)

Willem Jeths was born on August 31, 1959 in Amersfoort, The Netherlands. He started his musical career as a child with piano and music- theory lessons at the Music School of Amersfoort with Paul Seelig.

From 1980 to 1982 he studied Music Education at the Sweelinck Conservatory in Amsterdam. Then he majored in Composition at the Conservatory of Utrecht with Hans Kox and Tristan Keuris. He graduated in 1988 with the Composition Prize.

In addition to composition, Jeths also studied Musicology at the University of Amsterdam (1983-1991). He completed his studies with a doctoral dissertation about Elisabeth Kuyper (1877-1953), a composer and conductor, which was later published in the book, ‘Zes Vrouwelijke Componisten’ (Walburg Pers, Zutphen 1991.)

“What can I say about my music?

For me, intuition and associations are the keywords while composing, together with striving towards a clarity and economy of musical material. My composing comes straight from the heart; a directness that is becoming more and more emphatic.

Jeths has composed chamber and orchestral music (including solo concertos), songs and three operas (‘Hôtel de Pékin’(2007), ‘The Tell-Tale Heart’ (2018), ‘Ritratto’ (2019), initially in an atonal idiom, but later flirting with tonality.

Composer(s)

Press

this is music in which a sound world is created with precision, and in which mood (sometimes shattered by sudden orchestral eruptions) dominates any musical argument. a voice [that] is frequently effective in creating emotional states. I would like to hear more of Jeths’s music, and I probably will make an effort to do so.
Fanfare, 01-9-2022

The composer must surely be well pleased with the outcome of this project and with the recordings/performances which are extremely well written up in the English-only booklet.
MusicWeb, 31-8-2022

There’s more than a touch of hysteria about these live recordings of works by Willem Jeths, a composer who describes his music as being ‘about extremes.'
BBC Music Magazine, 22-5-2022

Led by James Gaffigan, Mors aeterna is a perfectly balanced lake of calm with echoing depths.
De Volkskrant, 17-2-2022

Radio Philharmonic Orchestra focuses on masterful music by Willem Jeths
Het Parool, 03-2-2022

Play album

You might also like..

The Complete Symphonies Vol. 4 Symphony No. 5 D. 485 | Symphony No. 6 D. 589
Residentie Orkest The Hague / Jan Willem de Vriend
50th Anniversary
La Petite Bande | Sigiswald Kuijken
Bruckner No. 7
Netherlands Radio Philharmonic Orchestra / Bernard Haitink
Complete Works for Cello
Ella van Poucke / Phion Orchestra / Günter Neuhold / Jean-Claude Vanden Eynden
Violin Concertos (vinyl)
Linus Roth | London Symphony Orchestra | Thomas Sanderling
Evensong
Eric Vloeimans / The Netherlands Symphony Orchestra / Jurjen Hempel
Requiem
Netherlands Radio Philharmonic Orchestra / Netherlands Radio Choir / James Gaffigan / Willem Jeths
Arias and Overtures
Stavanger Symphony Orchestra / Jan Willem de Vriend / Mari Eriksmoen
Concerti Grossi & Violin Concertos
La Sfera Armoniosa / Mike Fentross / Lidewij van der Voort
Atlantis
Netherlands Radio Philharmonic Orchestra / Netherlands Radio Choir / Markus Stenz / Robin de Raaff
Complete Symphonies & Concertos (box set)
The Netherlands Symphony Orchestra / Jan Willem de Vriend
The Complete Symphonies Vol. 3 Symphony No.9, D.944
Residentie Orkest The Hague / Jan Willem de Vriend